C -  Co-expert, Cliënt type

Vanessa is 30 jaar en werkzaam als secretaresse bij een makelaar. Ze voelt zich op alle terreinen van haar leven overvraagd. Dat uit zich in lichamelijke klachten en slapeloosheid. Haar huisarts geeft haar echter geen pillen, maar het advies om eens met de oploscoach te gaan praten.

Als ze bij me is aangeschoven, vertelt ze dat alleen het telefoontje al wonderen gedaan heeft. Ze maakt minder lange dagen op haar werk, gaat in plaats daarvan drie keer per week sporten en ze krijgt te horen, dat ze weer wat frisser uit haar ogen kijkt.

Toch wil ze uitzoeken waarom ze ondanks al die duidelijke signalen van maagpijn, rugpijn en eczeem maar voor anderen blijft zorgen in plaats van aan zichzelf te denken. En waarom ze zo hard en woedend kan reageren op haar naaste omgeving. Een goede vriendin noemt haar een kruitvat. Vaak denkt ze van anderen: "waar maak je je nou druk over", maar ze betrapt zichzelf daar ook geregeld op. Dan zit ze in de auto en scheldt ze er op los. En ook naar haar ouders en haar vriend kan ze fel uithalen. 

Ze krijgt een observatie opdracht mee, ze gaat kijken wanneer ze uit haar slof schiet en bedenken hoe ze dat anders kan doen. Ook gaat ze proberen zich wat minder te verliezen in de problemen van haar vriend. Haar oefenmomenten om haar woede-uitbarstingen te temperen wil ze achter het stuur oefenen.

Een paar dagen voor de tweede sessie belt ze me op.

'Ik ga onze afspraak afzeggen! In de afgelopen weken zijn er weer zo ontzettend veel situaties en momenten op mijn pad gekomen en het lukt me aardig om die te handelen. Ik heb de mensen om me heen aangegeven dat ik altijd voor ze klaar sta, voorzover mijn gezondheid het toe laat en dat ik mezelf niet meer wegcijfer. Dat werd wel goed opgepakt omdat ik kon uitleggen dat ik bezig ben met mijn grenzen te  trekken. Toen hadden ze er wel weer begrip voor.

Mijn vriend heeft nog een hele lange weg te gaan, gelukkig is hij nu onder behandeling van een psycholoog. Ik heb hem duidelijk aangegeven dat ik er voor hem ben, maar wel mijn grenzen trek! De test om de "woede aanvallen" voor te zijn lukt ook aardig! Ik moet er zelfs af en toe om lachen wat voor een druktemaker ik eigenlijk ben...en om niets...alleen maar omdat iemand te lang voor het rode stoplicht staat?! 

Dus kortom....de handvatten die je me hebt gegeven, pas ik toe en het gaat eigenlijk wel lekker!"

Wat 1 telefoontje en 1 sessie kunnen doen! 

Vanessa is wat je noemt een co-coach van zichzelf. Ze zag heel goed welke problemen ze had en dacht actief mee met het vinden van nieuwe antwoorden. Ze had daarbij alleen een luisterend oor nodig en iemand die het met haar op een rij zette. Ze was zo vastbesloten eruit te komen, dat ik met een gerust hart de behandeling kon beëindigen. terug