de ladenkast

Sandra ziet het even niet meer zitten. Ze is timmervrouw en haar bedrijfje liep goed tot de crisis uitbrak. Weinig nieuwe klanten, geen tijd om reclame te maken voor haar werk, de opdrachtgevers die ze nog heeft zijn lastig, ze moet achter wanbetalers aan en tot overmaat van ramp is de huur van haar werkplaats zo omhoog gegaan dat ze een andere plek heeft moeten zoeken.

oplossen begint bij opruimen

Ineens slaapt ze niet meer. Ze vindt het vervelend om financieel afhankelijk te zijn van haar vriend en ze heeft last van de te kleine woning waar ze met z'n tweeën op zitten. 

Ze heeft inmiddels haar vader deelgenoot gemaakt van haar zorgen en die wil haar wel een renteloze lening verschaffen voor een nieuwe werkruimte. En ze heeft toch achter een aarzelende opdrachtgever aangezeten die nu met haar in zee gaat. Ze krijgt een voorschot, waarmee ze voorlopig gered is. Ze weet alleen niet of ze op dit moment wel rustig genoeg is om de opdracht goed uit te voeren.

Het is duidelijk dat er in korte tijd veel veranderingen op haar pad zijn gekomen. En toch is ze niet bij de pakken neer gaan zitten. Sandra zegt dat het net is alsof ze een grote kast heeft met allemaal laden erin die open staan. In elk la zit een probleem. 

Wat is de allereerste la die ze aan wil pakken? Sandra weet het meteen. De rommeligheid. Nu kan ze niets meer vinden, alles zit in verhuisdozen. Die wil ze zo uitpakken dat ze dezelfde orde terugkrijgt als in haar oude werkplaats. En als ze alvast dingen gaat bestellen voor de nieuwe klus, dan kan ze daar ook mee aan de gang. 

Als ze die twee lades aanpakt krijgt ze haar overzicht terug. En dan weet ze waar ze haar andere problemen kan terugvinden. Ze gaat proberen alleen een laatje open te doen als ze zin heeft om dat probleem aan te pakken.

Alleen, ze is zo moe. Vrienden zeggen dat ze er even tussenuit moet, op vakantie, maar van dat idee wordt ze heel onrustig. 

Ze geeft zo goed aan waar ze wel rustig van wordt, dat we de verhuisdozen benoemen tot haar vakantie, tot vrijaf. Sandra: 'Ik wil tijd maken die niet productief is, maar die wel vooruitbrengt.' En daar gaat de ladenkast haar bij helpen.